W piątek, 17 listopada, Biuro Prezydent Republiki Chińskiej (Tajwanu) poinformowało, że prezydent Tsai Ing-wen wzięła udział w uroczystości palenia blach do budowy pierwszej z dwunastu nowych lekkich fregat rakietowych w tajwańskiej stoczni Jong Shyn Shipbuilding Company (JSSC) w Kaohsiung w południowo-zachodniej części wyspy, należącej do korporacji CSBC (wcześniej znanej jako China Shipbuilding Corporation) (Tajwan: Pierwszy rodzimy okręt podwodny Hai Kun ochrzczony).
Pierwotnie prace miały rozpocząć się jeszcze w czerwcu br., po tym jak w 12 maja Ministerstwo Obrony Tajwanu zleciło budowę pierwszych dwóch prototypów, jednego w konfiguracji przeciwlotniczej, drugiego zwalczania okrętów podwodnych. Koszt budowy obu jednostek to 24,549 mld TWD (3,11 mld zł). Ostatecznie ceremonia została przesunięta o pięć miesięcy, a dokładną datę ogłoszono w poniedziałek, 13 listopada. Oba okręty mają zostać przekazane do października 2026. W planach jest także trzecia konfiguracja: zwalczania okrętów nawodnych (Tajwan: Pierwszy lokalnie zbudowany okręt desantowy-dok).
Program budowy nowych fregat wielozadaniowych, określanych początkowo mianem New Generation Guided-Missile Frigate, a obecnie New Generation Light Frigate, zapoczątkowano w 2019, ale pierwsze wizualizacje zaprezentował rok wcześniej Narodowy Instytut Nauki i Technologii Chung-Shan (NCSIST) podczas międzynarodowego salonu przemysłu morskiego i obronnego IMDEC (International Maritime & Defence Expo) w Kaohsiung. Projekt został opracowany przez amerykańską spółkę Gibbs & Cox (część grupy Leidos) (Tajwan buduje korwety i stawiacze min).
Okręty mają mieć po 115 m długości, 15 m szerokości i 3,9 m zanurzenia. Wyporność standardowa wyniesie ok. 2500 t, a pełna ok. 3000 t. Napęd w układzie CODAG lub CODOG będzie składał się z pojedynczej turbiny gazowej General Electric LM2500 lub Rolls Royce MT30.
Wszystkie warianty mają otrzymać trójwspółrzędne radary średniego zasięgu BAE Systems Artisan 3D typu 997 (Advanced Radar Target Indication Situational Awareness and Navigation), dziobowe armaty kal. 76 mm Leonardo OTO Melara 76/62 Super Rapid Strales zasilane amunicją precyzyjną Dart (Driven Ammunition Reduced Time of flight), okrętowy system kierowania walką CMS 330 (Combat Management System 330) oraz rakietowe systemy obrony bezpośredniej Sea Oryx (lokalny odpowiednik RIM-116 SeaRAM).
Podstawową różnicą pomiędzy wariantem przeciwlotniczym a zwalczania okrętów podwodnych będzie liczba wyrzutni pocisków przeciwlotniczych HC-2, które są morską wersją systemu średniego zasięgu Tien Chien 2N (TC-2N) oraz wyrzutni pocisków przeciwokrętowych Hsiung Feng II/III. Pierwszy ma przenosić cztery 8-komorowe wyrzutnie pionowego startu HC-2 i jedną 8-komorową wyrzutnię Hsiung Feng II/III, podczas gdy drugi jedną HC-2 i dwie Hsiung Feng III. Jak również na pokładzie wariantu przeciwlotniczego brak wyposażenia do wykrywania okrętów podwodnych (sonarem holowanym Captas serii VDS, dwiema wyrzutniami torped Mk32). Oba warianty będą dysponować lądowiskiem i hangarem rufowym dla pojedynczego śmigłowca ZOP typu Sikorsky S70C(M)-1/2 Thunderhawk.
Marynarka wojenna Tajwanu (Zhōnghuá Mínguó Hǎijūn) dysponuje obecnie 25 okrętami liniowymi: czterema używanymi niszczycielami typu Kee Lung (eks-amerykański typ Kidd), sześcioma fregatami Chi Yang (eks-Knox), dziewięcioma typu Cheng Kung (eks-Oliver Hazard Perry) i sześcioma typu Kang Ding (zmodyfikowany eks-francuski La Fayette). Nowe fregaty będą zastępować okręty typu Chi Yang.
Zdjęcia: Biuro Prezydent Republiki Chińskiej