Strzelectwo dynamiczne
Strzelectwo dynamiczne zwane jest też czasami praktycznym. Uprawia się je głównie, choć nie wyłącznie, według najpopularniejszych w środowisku przepisów IPSC (Międzynarodowej Konfederacji Strzelectwa Praktycznego). W przypadku strzelectwa statycznego, zwanego też tarczowym, jest inaczej. Tu przebieg zawodów regulują przepisy PZSS (Polski Związek Strzelectwa Sportowego) lub międzynarodowo – ISSF (Międzynarodowa Federacja Strzelectwa Sportowego).
Różnic jest wiele i nie ograniczają się wyłącznie do zasad. W strzelectwie dynamicznym zazwyczaj celów jest znacznie więcej, a ich rozmieszczenie planuje się w taki sposób, aby ostrzelanie wszystkich wymagało przemieszczenia się po torze. Zmagania tego typu wymuszają na zawodniku nie tylko prawidłowy chwyt, postawę i umiejętność pracy na spuście, ale też synchronizację z ruchem. To oznacza, że trening należy poszerzyć o pracę nóg, barków, zmianę postaw, strzelanie zza zasłon i wiele innych. Do tego dochodzi planowanie przebiegu na torze. Na późniejszych etapach rozwoju zawodniczej kariery będzie to niezwykle istotne i może zaważyć o sukcesie lub porażce. Punkt z którego ostrzelamy cel determinuje, ile czasu potrzeba na osiągnięcie pozycji do strzału i z jakiej postawy. Pamiętajmy, że presja czasu, komfort pozycji i dystans nie pozostaną bez wpływy na celność.
W przeciwieństwie do dyscyplin statycznych zawodnik nie ma wyznaczonego czasu na daną konkurencję. Jest on mierzony każdemu osobno, a końcowy wynik (factor) jest wypadkową ilości trafień i czasu przebiegu. Inne są też tarcze i podejście do zliczania trafień. W strzelectwie dynamicznym wg IPSC należy celować w wyznaczone pole na tarczy, a odległość od punktu centralnego nie jest punktowana. Ważny jest sam fakt trafienia danego pola. Pozwala to skrócić czas potrzebny na celowanie i zwiększa tempo.
Strzelectwo dynamiczne nie ogranicza się tylko do zawodów organizowanych pod egidą IPCS. Kluby strzeleckie w ramach lokalnych zawodów często organizują również konkurencje dynamiczne, których zasady mogą odstawać od ligi IPCS. Ponadto, są również dyscypliny takie Trigun, które kładą nacisk na wykorzystanie wszystkich typów broni (pistolet, strzelba, karabin) i ich zmianę podczas przebiegu danego toru.
Zawodnicy zapoznają się z torem strzeleckim, by zaplanować przebieg. Widoczne zarówno tarcze kartonowe, jak i rzutki będące celami dla strzelby
Tor do Triguna. Zawodnik po wejściu na pochylnię ostrzeliwuje cele z karabinu z postawy wymuszonej. Na pasie widoczny pistolet potrzebny na kolejnym etapie toru
Zawody IPSC
Gunmonkey
Do współpracy przy tworzeniu tego cyklu zaprosiliśmy pracowników sklepu Gunmonkey będących jednocześnie zawodnikami w drużynie o tej samej nazwie. Dysponują oni dużym doświadczeniem, zdobytym podczas starów w polskich i międzynarodowych zawodach, a także ich organizacji, m.in. Ligi Południe Trigun. Korzystając z ich wiedzy i zaplecza przygotowaliśmy wspólnie cykl materiałów, które rzucą światło na strzelectwo dynamiczne i pozwolą wam przygotować się do startu w zawodach.
Pas IPSC
W tym odcinku Damian zajmie się zagadnieniem konfiguracji pasa strzeleckiego do zawodów IPSC. Jego budowa i układ jest obwarowany szczególnym rygorem wynikającym z przepisów. Podzieli się też praktycznymi uwagami wynikającymi z swojego doświadczenia. Omówi konfigurację pasa do wszystkich trzech kategorii strzelań – z pistoletu, strzelby i karabinu. Przybliży zasady i różnice między poszczególnymi dyscyplinami i wyjaśni jak wpływa to na odpowiedni dobór akcesoriów. Dodatkowo, omówi pryncypia jakimi należy się kierować przygotowując zestaw do najbardziej skomplikowanej konfiguracji przeznaczonej do Triguna (zawody trój-broniowe). Ta konfiguracja nastręcza szczególnych problemów, gdyż na pasie należy zmieścić jednocześnie ładownice do wszystkich typów broni.
Pas do Triguna wyposażony w ładownice na trzy typy amunicji – pistoletową, karabinową i do strzelby
Część zewnętrzna i wewnętrzna pasa. Rzep zapewnia stabilność na biodrach zawodnika i ułatwia sprawne założenie przed startem
Ładownice na magazynki są wyposażone w regulację docisku. Dzięki niej każdy użytkownik może dopasować opór do swoich preferencji
Pajęcze uchwyty na naboje do strzelby. Takie mocowanie amunicji jest charakterystyczne dla strzelectwa sportowego z broni gładkolufowej
Zasady te przydadzą się nie tylko do startów w zawodach regulowanych przepisami IPSC. Kierując się radami eksperta można uzyskać optymalną ergonomię zestawu i wykorzystać sprawdzone metody nawet w konkurencjach, gdzie panuje pełna dowolność. Z podobnych, a nawet takich samych układów korzystają najlepsi zawodnicy świata. To mówi samo za siebie. Dobrze opracowany pas będzie miał przełożenie na wyniki również poza rywalizacją sportową.