We wtorek, 6 czerwca br., australijski dziennik The Australian Financial Review, powołując się na własne źródła poinformował, że rządy Australii, USA i Ukrainy dyskutują na temat ewentualnego przekazania przez Canberrę 41 samolotów wielozadaniowych Boeing F/A-18A/B Hornet, które wycofano z eksploatacji w królewskich australijskich wojskach lotniczych (Royal Australian Air Force, RAAF) z dniem 29 listopada 2021. Miałby to być wkład Australii w międzynarodową koalicję państw, dostarczających samoloty bojowe Ukrainie.
Pierwotnie RAAF miały na wyposażeniu 75 wielozadaniowych F/A-18A/B Hornet, które weszły do służby w 1985. W toku służby cztery z nich (dwa jednomiejscowe F/A-18A i dwa dwumiejscowe F/A-18B zostały skreślone ze stanu. 12 grudnia 2017 Ministerstwo Obrony Narodowej Kanady ogłosiło zamiar zakupu 25 australijskich samolotów (w tym 7 na części zamienne). We wrześniu 2018 Departament Obrony USA zezwolił na rozpoczęcie procedury sprzedaży, którą sfinalizowano w listopadzie za równowartość 63 mln USD (241 mln zł). Zgoda wymagana była ze względu na transfer amerykańskich technologii. Pierwsze dwa samoloty przybyły do Kanady 16 lutego 2019, a dostawy sfinalizowano 29 kwietnia 2021.
Po dostawach dla Kanady dla RAAF pozostało 46 F/A-18A/B Hornet rozlokowanych w 75. i 77 Eskadrze Myśliwskiej (bazy lotnicze Tindal i Williamtown) oraz w 2. Eskadrze Szkolnej z Williamtown (która 5 grudnia 2019 zakończyła szkolenia pilotów na tym typie). Cztery egzemplarze, które nie zostały wystawione na sprzedaż, zostały zachowane dla potomności: jeden w bazie Tindal, jeden w Australian War Memorial w Canberze i dwa w Fighter World Museum w bazie Williamtown.
Następcami australijskich Hornetów zostały wprowadzane sukcesywnie do służby F-35A Lightning II (z oprogramowaniem Block 3F). Australia zamówiła łącznie 72 samoloty tego typu, z opcją ewentualnego dokupienia kolejnych 28.
5 marca 2020 Departament Obrony Australii informował o planach sprzedaży większości z pozostałych Hornetów (42 egzemplarzy) amerykańskiej spółce Air USA, która specjalizuje się w usługach szkolenia pilotów wojskowych. Jednak do dnia dzisiejszego stosowana umowa sprzedaży nie została podpisana, a samoloty, bez nowego właściciela, zostały wycofane z dniem 29 listopada 2021 (flota wylatała prawie 408 tys. godzin).
Yesterday we farewelled a truly remarkable aircraft, the F/A-18A/B Classic Hornet.
The beating heart of this 'war chariot' were the people who maintained, sustained and operated her.
Thank you to all who played a part in the record of achievements of the Classic Hornet. pic.twitter.com/HnsHEfer0A
— Air Marshal Stephen Chappell (@CAF_Australia) November 29, 2021
Nieco inny casus dotyczy eks-niderlandzkich F-16AM/BM, które wprawdzie zostały sprzedane w liczbie 12 egzemplarzy spółce z tej samej branży – Draken International, to pozostałe 28 z opcji do umowy, zostały zatrzymane w kraju, według doniesień niderlandzkiej grupy analitycznej Oryx z 20 maja br. Niewykluczone, że trafią do Ukrainy.
Warto dodać, że australijskie Hornety przeszły modernizację na początku lat 2000. Piloci otrzymali celowniki nahełmowe JHMCS, a samoloty stacje radiolokacyjne AN/APG-73, dzięki czemu uzyskały one zdolności do używania najnowszych pocisków rakietowych powietrze-powietrze krótkiego zasięgu. Dlatego otrzymały oznaczenie A++, które pod wieloma względami jest odpowiednikiem standardu C.
Były też używane już w działaniach bojowych: w operacji Slipper (listopad 2001-maj 2002) do ochrony amerykańskiej bazy lotniczej Diego Garcia, a następnie operacji Falconer w Iraku w ramach globalnej wojny z terroryzmem, a w końcu w latach 2014-2018 brały udział w międzynarodowej koalicji przeciwko Państwu Islamskiemu w Iraku i Syrii.
19 maja br. została nieformalnie zawiązania międzynarodowa koalicja na rzecz dostaw samolotów bojowych dla Ukrainy, po deklaracji władz amerykańskich, że nie będą sprzeciwiać się dostawom F-16. Teraz koalicja ta mogłaby zostać rozszerzona o F/A-18 Hornet.
Na koniec warto podsumować dotychczasową pomoc wojskową Australii dla Ukrainy. Dostarczono 28 transporterów opancerzonych M113AS4 wraz z wozami zabezpieczenia technicznego, 90 pojazdów minoodpornych Bushmaster PMV (Protected Mobility Vehicle), 6 haubic holowanych M777 kal. 155 mm M777, systemy radarowe nieujawnionego typu, broń i amunicję różnego typu za 70 mln AUD, broń przeciwpancerną za 26,5 mln AUD czy wyposażenie osobiste dla żołnierzy za 21 mln AUD. Ponadto, Canberra wsparła fundusz NATO dla Ukrainy w kwocie 3 mln AUD czy zrealizowała szkolenia ukraińskich żołnierzy, wysyłając do Europy 70 instruktorów. Ponadto, obiecano 300 dostawy sztuk amunicji krążącej DefendTex D40.