Przejdź do serwisu tematycznego

Karabin SWCz – następca SWD w Rosji

Rosyjskie ministerstwo obrony podpisało wieloletnią umowę na dostawy samopowtarzalnych karabinów wyborowych Czukawina (SWCz) do amunicji 7,62 mm x 54R. Broń ma zastąpić w linii model SWD, wprowadzony w 1963 roku i uznawany za przestarzały technicznie i nierozwojowy.

3 listopada br. rosyjska agencja informacyjna RIA Nowosti poinformowała o podpisaniu przez Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej umowy z Koncernem Kałasznikow na dostawę 7,62-mm samopowtarzalnych karabinów wyborowych SWCz (Snajperskaja Wintowka Czukawina).

O wieloletnim kontrakcie poinformował Alan W. Łusznikow, prezes Koncernu Kałasznikow. Łusznikow dodał, że nowa broń wyborowa ma stopniowo zastępować karabiny wyborowe Dragunowa (SWD), wprowadzone do uzbrojenia w 1963 roku.

Po blisko 60 latach od wprowadzenia do uzbrojenia samopowtarzalnego karabinu wyborowego Dragunowa (SWD), Rosja zamierza sukcesywnie zastąpić tę konstrukcję nowym karabinem wyborowym Czukawina

Badania państwowe SWCz zostały zakończone z wynikiem pozytywnym w październiku 2021 roku. Zamówiona broń jest do amunicji 7,62 mm x 54R i, aby ułatwić logistykę, jest zasilana z tych samych, 10-nabojowych magazynków, co karabin wyborowy Dragunowa (UR-10 następcą SWD; Zmarł Wiktor M. Kałasznikow).

We wrześniu 2022 roku rosyjskie media informowały, że karabiny SWCz trafiły do jednostek specjalnych działających na Ukrainie. Strzelcy mający okazję porównać modele Czukawina do Dragunowa wyrażali się – według RIA Nowosti – „bardzo pozytywnie” o nowej konstrukcji (Przyśpieszenie dostaw AK-12).

Model karabinu SWCz-54 do amunicji 7,62 mm x 54R z roku 2017.

Nowa broń stała się znana medialnie, gdy z prototypu SWCz-308 do amunicji 7,62 mm x 51 strzelał 19 września 2018 roku (w dzień rusznikarza) prezydent Rosji, Władimir W. Putin.

Nową broń opracował zespół kierowany przez Andrieja Czukawina, zastępcę głównego konstruktora Koncernu Kałasznikow do spraw broni sportowej i myśliwskiej.

Karabin wyborowy SWCz stał się znany, gdy z modelu do amunicji 7,62 mm x 51 strzelał podczas Dnia Rusznikarza sam prezydent Rosji

Czukawin to doświadczony projektant, wcześniej odpowiedzialny za rozwój samopowtarzalnych karabinów przeznaczonych na rynek cywilny: Tigr-9 i Tigr-308. Brał również udział w pracach nad SWDS, czyli odmianą wyborowego Dragunowa ze skróconą lufą i składaną kolbą.

Prace nad nową konstrukcją rozpoczęto w połowie lat 2010. Pierwszy model karabinu wyborowego SWCz ujawniono we wrześniu 2016 roku pod nazwą SWK (jako Snajperskaja Wintowka Kałasznikowa).

Opis techniczny SWCz

Samopowtarzalny karabin wyborowy SWCz (SWCz-54, na rynek cywilny broń nosi oznaczenie MR1) to konstrukcja do amunicji 7,62 mm x 54R. Broń może być też dostosowana do naboju 7,62 mm x 51 (SWCz-308) oraz 8,6 mm x 70 (SWCz-8,6).

Karabin działa w oparciu o zasadę wykorzystania energii gazów odprowadzanych przez boczny otwór w lufie i działających – podobnie, jak w SWD – na tłok gazowy o krótkim skoku. Broń wyposażono w regulator gazowy, pozwalający na dostosowanie karabinu do strzelania z użyciem tłumika dźwięku.

Prace nad nową bronią rozpoczęły się około 2014 roku. W pewnym sensie SWCz stanowi bardzo daleką modyfikację karabinu SWD, z którym dzieli część ideowych rozwiązań

W przeciwieństwie do SWD wyposażonego w 550-mm lufę, nowy SWCz ma lufę długości 410 mm. Lufa jest samonośna, poza obsadą i węzłem gazowym nie styka się w żadnym miejscu z łożem. Zakończona jest szczelinowym urządzeniem wylotowym. Po jego odkręceniu można zamocować tłumik dźwięku.

W przeciwieństwie od karabinka AK oraz karabinu wyborowego SWD, w nowym SWCz Rosjanie zdecydowali się wydzielić komorę zamkową z długą, grzbietową szyną montażową i komorę spustową, z osobnym chwytem pistoletowym. Długa szyna umożliwia montaż celownika optycznego i ulokowanie przed nim przystawki termo- lub noktowizyjnej.

SWCz częściowo rozłożony, dobrze widoczna komora zamkowa i komora spustowa.

Monolityczna komora zamkowa SWCz zyskała na sztywności, czego brakowało w broni Dragunowa. Zamocowano w niej obsadę lufy i samą lufę. Przejmuje na siebie całe obciążenie powstałe podczas strzelania. W przedniej części umieszczono łoże z szczelinami montażowymi, na których można zamocować szyny akcesoryjne standardu Picatinny.

Rękojeść napinania znajduje się po lewej stronie SWCz, czyli odwrotnie niż w karabinku AK czy SWD. Porusza się podczas strzelania w szczelinie wyciętej w komorze zamkowej. Okno wyrzutowe łusek ulokowane jest po prawej stronie.

Praca mechanizmów karabinu wyborowego SWCz

Komora zamkowa zakończona jest obsadą składanej na lewą stronę kolby o regulowanej długości wysunięcia stopki (6 położeń) oraz poniesieniu poduszki policzkowej.

Wydzielenie komory spustowej jako osobnego zespołu spowodowało, że mogła być wykonana z lżejszych materiałów, w tym przypadku ze stopu aluminium. Po obu stronach komory, nad wymiennym chwytem umieszczone są dźwignie bezpiecznika (nastawy O – ogień i P – zabezpieczone). Wprowadzono również ergonomiczną dźwignię zatrzasku do zwalniania magazynka broni. Można ją obsługiwać palcem wskazującym dłoni znajdującej się na chwycie.

Wysuwana stopka kolby karabinu SWCz, pozwalająca dostosować broń do strzelca. / Grafiki i zdjęcia: Koncern Kałasznikow

Masa broni bez celownika optycznego i magazynka to 4,6 kg. Możliwe jest stosowanie magazynków 10-nabojowych z SWD, ale także nowo opracowanych magazynków o pojemności 15 i 20 sztuk amunicji.

Sprawdź podobne tematy, które mogą Cię zainteresować

Wodowanie HMS Glasgow

W stoczni BAE Systems Govan zwodowano pierwszą z ośmiu fregat rakietowych typu 26 City, przyszłą HMS Glasgow, budowaną w ramach programu GCS dla…

Próby z AM-35 na przyszłym niszczycielu min ORP Mewa

W dniach od 12 do 22 listopada na pokładzie niszczyciela min projektu 258 zamontowana była automatyczna armata AM-35 wchodząca w skład Okrętowego Systemu Uzbrojenia OSU-35K.

Komentarze

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.

Dodaj komentarz

Powiązane wiadomości

X