Iskander-M
W czwartek, 27 sierpnia Główny Zarząd Wywiadu Ministerstwa Obrony Ukrainy (HUR MO) opublikował w serwisie informacyjnym War & Sanctions model 3D oraz listę 140 rosyjskich i zagranicznych podzespołów zidentyfikowanych w rakietowym pocisku balistycznym krótkiego zasięgu 9M723-2 systemu 9K720 Iskander-M (w kodzie DIA/NATO: SS-26 Stone), dane na temat 35 przedsiębiorstw zaangażowanych w produkcję tych pocisków, a także informacje o ponad 100 urzędnikach i pracownikach związanych z programem.
Iskander-1000 / Zdjęcie: Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej
Podczas jednego z połączonych ataków rakietowych na Kijów tego lata Rosjanie po raz pierwszy użyli zmodernizowanych pocisków balistycznych 9M723-2, znanych również pod nieoficjalną nazwą Iskander-1000. Pocisk jest częścią systemu znanego jako Bora-M, ujawnionego publicznie w lipcu 2024. Dzięki większemu silnikowi, a co za tym idzie, większej wyrzutni, zmodernizowany pocisk może razić cele w odległości do 550 km, w porównaniu z 390 km w przypadku 9M723-1. Pozostałe części pocisku są identyczne jak w przypadku 9M723-1.
Zdjęcia: HUR MO
Dlatego, HUR MO opublikowało w serwisie informacyjnym War & Sanctions interaktywny model 3D pocisku, ponad 170 komponentów rosyjskich i zagranicznych zidentyfikowanych w przechwyconych szczątkach pocisków, 82 rosyjskie i dwie białoruskie przedsiębiorstwa zaangażowane w produkcję tych pocisków, 108 kluczowych urzędników i pracowników głównych dostawców zaangażowanych w łańcuch produkcyjny czy 121 elementów zagranicznego sprzętu technologicznego wykorzystywanego przez te spółki. Znaczna część tych danych jest publikowana po raz pierwszy — 140 komponentów, 35 spółek i 108 osób.
Pomimo nieustających wysiłków na rzecz lokalnej produkcji, pocisk balistyczny 9M723 nadal zawiera znaczną część podzespołów zagranicznych. Tylko jedna czwarta ze 140 opublikowanych dzisiaj podzespołów jest produkowana przez spółki rosyjskie; prawie połowa – 63 – pochodzi od producentów ze Stanów Zjednoczonych, po osiem ze Szwajcarii i Białorusi, po cztery z Niemiec i Tajwanu oraz trzy z Chin. W jednym z najważniejszych podzespołów systemu naprowadzania pocisku – jednostce przetwarzania informacji o locie, która przetwarza dane otrzymane z żyroskopu laserowego – tylko pięć z 43 podzespołów jest produkowanych w Rosji.
Najważniejsze komponenty — mikroprocesor, bezpośrednio programowalna macierz bramek (FPGA), układ pamięci, przetworniki cyfrowo-analogowe i analogowo-cyfrowe — są produkowane przez producentów z USA i Tajwanu, w tym DM&P Electronics, Xilinx (część AMD), Atmel (część Microchip Technology), Winbond Electronics, Micron Technology i Analog Devices.
Su-35S
Dzień wcześniej, HUR MO w dziale Components in Weaponry w serwisie informacyjnym War & Sanctions publikuje interaktywny model 3D samolotu wielozadaniowego Suchoj Su-35S (w kodzie NATO: Flanker-E) oraz dane o 79 spółkach zaangażowanych w jego produkcję (Rosja: Trzecia w tym roku dostawa samolotów Su-35S).
Zdjęcie: Zjednoczona Korporacja Lotnicza OAK
Rosjanie wykorzystują te samoloty przede wszystkim do osłony grup uderzeniowych bombowców frontowych Su-34M/NWO (w kodzie NATO: Fullback), sił lądowych i obiektów, przechwytywania ukraińskich bezzałogowych statków powietrznych i pocisków manewrujących oraz zwalczania systemów obrony powietrznej Sił Zbrojnych Ukrainy.
Ujawnione spółki zajmują się rozwojem i produkcją silników i układu paliwowego samolotów, systemów sterowania, łączności, naprowadzania i walki radioelektronicznej (WRE), a także głównego uzbrojenia kierowanego przenoszonego przez Su-35S i używanego w wojnie Rosji z Ukrainą.
Dwadzieścia dwie z tych spółek nadal nie są objęte sankcjami nałożonymi przez żaden kraj koalicji sankcjonującej, w tym:
- PAO AK Rubin z Bałaszychy: dostarcza koła hamulcowe i koła niehamowane;
- Gidroawtomatika z Samary: dostarcza i naprawia jednostki sterujące AU46-05 stosowane w układzie paliwowym samolotu;
- Instytut Badawczy Oktawa z Nowosybirska: prowadził prace badawczo-rozwojowe w ramach rozwoju Su-35S.
Czytaj także:
- TrophyLab: Ukraina uruchomiła portal informacyjny na temat rosyjskiego uzbrojenia
- Ukraiński wywiad publikuje informacje o odrzutowym dronie uderzeniowym Gierań-4
- Ukraiński wywiad publikuje informacje o nowym rosyjskim pocisku S-71K Kowjor
- Ukraiński wywiad publikuje listę dostawców komponentów i kooperantów programu Su-57
- Rosjanie używają w boju nowego pocisku manewrującego Izdielije 30
- Gierań-5: Nowy rosyjski bezzałogowiec bojowy użyty w działaniach wojennych
- Szczegóły nowego rosyjskiego pocisku manewrującego S8000 Banderol