We wtorek, 22 września 2026, podczas sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, prezydent USA Donald Trump, premier Królestwa Danii Mette Frederiksen i premier terytorium autonomicznego Grenlandii Jens-Frederik Nielsen podpisali umowę o bezpieczeństwie, która zwiększa zaangażowanie Stanów Zjednoczonych w obronę największej wyspy świata, jednocześnie potwierdzając duńską suwerenność nad nią. Zakończono tym samym trwający od 20 stycznia 2025 kryzys dyplomatyczny wokół Grenlandii, nad której kontroli domagały się USA.
Prezydent Donald J. Trump podpisuje porozumienie w sprawie bezpieczeństwa z premier Danii Mette Frederiksen oraz premierem Grenlandii Jensem-Frederikiem Nielsenem podczas sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, 22 września 2026 / Zdjęcie: Freddie Everett, Departament Stanu USA
Przypomnijmy, że 18 września Donald Trump poinformował na platformie Truth Social, że USA, Dania i Grenlandia uzgodniły nowe porozumienie w sprawie bezpieczeństwa, które uwzględnia wszelkie obawy Stanów Zjednoczonych i przewiduje zwiększenie amerykańskiej obecności wojskowej. Trump stwierdził, że umowa zapewnia USA stałą kontrolę nad bezpieczeństwem Grenlandii, podczas gdy przedstawiciele Danii i Grenlandii podkreślali, że porozumienie nie przenosi suwerenności nad Grenlandią na Stany Zjednoczone.
Trump zapowiedział również, że jego administracja rozpocznie współpracę z władzami lokalnymi w celu utrzymania znaczącej obecności wojskowej w odpowiedniej części Grenlandii. Anonimowy przedstawiciel Departamentu Stanu przekazał, że porozumienie pozostanie w mocy nawet w przypadku uzyskania przez Grenlandię niepodległości w przyszłości; zakazuje ono państwom spoza NATO utrzymywania obecności wojskowej na Grenlandii oraz inwestycji rosyjskich i chińskich na jej terytorium, a także przyznaje USA stałe prawo do zakładania baz wojskowych i korzystania z grenlandzkiej przestrzeni powietrznej.
Amerykańska baza lotnicza Thule w 2005 (obecnie baza sił kosmicznych Pituffik) / Zdjęcie: Departament Obrony USA
Sekretarz stanu USA Marco Rubio oświadczył, że umowa trwale i całkowicie rozwiązuje kwestie związane z naszym bezpieczeństwem narodowym na Grenlandii, i określił ją mianem wielkiego zwycięstwa Stanów Zjednoczonych i narodu amerykańskiego.
Premier Danii Mette Frederiksen stwierdziła, że porozumienie wzmacnia bezpieczeństwo w Arktyce i rejonie Północnego Atlantyku. Wejście umowy w życie wymaga zgody duńskiego parlamentu. Premier Grenlandii Jens-Frederik Nielsen określił porozumienie jako satysfakcjonujące i służące dobru wszystkich stron.
Kryzys dyplomatyczny wokół największej wyspy świata trwał od początku drugiej kadencji Donalda Trumpa, który ogłosił, że potrzebuje wyspy z powodów bezpieczeństwa narodowego (Trump grozi. Dania nie odda Grenlandii bez walki).
Pełny tekst umowy
Umowa między rządem Królestwa Danii wraz z rządem Grenlandii a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o zmianie i uzupełnieniu umowy z dnia 27 kwietnia 1951 r. zawartej na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego między rządem Królestwa Danii a rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki w sprawie obrony Grenlandii (umowa obronna z 1951 r.), w tym wszystkich odnośnych późniejszych umów z nią zawartych
Preambuła
Rząd Królestwa Danii (zwany dalej „Królestwem Danii”) wraz z Rządem Grenlandii (zwanym dalej „Grenlandią”) oraz Rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki (zwany dalej „Stanami Zjednoczonymi”), zwane dalej łącznie „Stronami”, a pojedynczo „Stroną”;
Świadome praw i zobowiązań wynikających z Traktatu Północnoatlantyckiego z 1949 r. oraz mając na uwadze, że Grenlandia za pośrednictwem Królestwa Danii jest częścią NATO od tego czasu;
Przypominając długą historię współpracy między Stronami opartą na ich głębokim szacunku dla demokracji, praw człowieka i rządów prawa, a także ponad osiemdziesięcioletnią bliską współpracę obronną między nimi, która przyczyniła się do wzmocnienia bezpieczeństwa i stabilności Stanów Zjednoczonych, Grenlandii oraz pozostałej części obszaru Traktatu Północnoatlantyckiego;
Potwierdzając suwerenność i integralność terytorialną Królestwa Danii oraz uznając, że Lud Grenlandii stanowi lud w rozumieniu prawa międzynarodowego posiadający prawo do samostanowienia;
Odnotowując, że procedura uzyskania niepodległości przez Grenlandię została określona w art. 21 Ustawy nr 473 z dnia 12 czerwca 2009 r. o samorządzie Grenlandii;
Uznając odpowiednie zobowiązania i zobowiązania Stron wynikające z prawa międzynarodowego, a także z krajowych ram prawnych, w tym wszystkich istniejących umów między Stronami;
Uznając potrzebę ochrony dziewiczego środowiska Grenlandii oraz potwierdzając art. VI dotyczący Ochrony Środowiska w Memorandum of Understanding z 1991 r., a także Wspólną Deklarację z 2004 r.;
Uznając prawa gospodarcze, społeczne i kulturalne Ludu Grenlandii, w tym w odniesieniu do ich ziem i sposobu życia, obejmujące polowanie, rybołówstwo oraz inne tradycyjne, kulturowe, historyczne, przyszłe działalności i rozwój;
Mając na uwadze, że Uzgodnienia Obronne promują stabilność i dobrobyt na obszarze Traktatu Północnoatlantyckiego poprzez jednoczenie wysiłków Stron na rzecz obrony zbiorowej oraz zachowanie pokoju i bezpieczeństwa, a także rozwój ich zbiorowej zdolności do odpierania zbrojnego ataku;
Uznając niezastąpiony historyczny i bieżący wkład Stanów Zjednoczonych w bezpieczeństwo i obronę Grenlandii oraz pozostałej części obszaru Traktatu Północnoatlantyckiego, w tym znaczące ofiary i miliardy dolarów wydane przez większą część stulecia, sięgające czasów sprzed II wojny światowej i ustanowienia NATO, oraz niezastąpioną rolę, jaką siły zbrojne Stanów Zjednoczonych odgrywają w obronie terytorium Grenlandii obecnie i w przyszłości;
Uznając ponowne otwarcie konsulatu USA w Nuuk oraz wkład Stanów Zjednoczonych we wzajemną współpracę naukową i edukacyjną oraz wymiany, współpracę w zakresie minerałów, współpracę na rzecz rozwoju gospodarczego i promocji biznesu, a także partnerstwa kulturowe i lokalne wraz z Grenlandią;
Uznając również wkład Grenlandii we wspólne interesy bezpieczeństwa Stron oraz wynikający z tego udział w związanych z tym ryzykach i obowiązkach, a także zobowiązanie Stron do kontynuowania bliskiej współpracy w ramach NATO w celu zapewnienia bezpieczeństwa Północnego Atlantyku, zgodnie z Umową z Igaliku z 2004 r.;
Uznając wyzwania bezpieczeństwa w Arktyce i na Dalekiej Północy wynikające ze zwiększonej aktywności wojskowej przeciwników oraz rosnącego strategicznego zainteresowania regionem;
Uznając wspólny cel Stron, jakim jest międzynarodowy pokój i pokojowe współistnienie, oraz szanując ważny wkład Grenlandii w ten cel;
Potwierdzając wspólny cel maksymalizacji realnych, namacalnych i istotnych korzyści dla Ludu Grenlandii z Obszarów Obronnych;
Odnotowując, że sytuacja bezpieczeństwa w Arktyce ulega zmianie i że w przyszłości potrzebne są większe wysiłki w celu zapewnienia bezpieczeństwa w tym regionie;
Uznając wspólny interes Stron w umożliwieniu Stanom Zjednoczonym dostępu wojskowego do terytorium Grenlandii w zakresie niezbędnym do obrony obszaru Traktatu Północnoatlantyckiego, Grenlandii i kontynentu amerykańskiego, w tym poprzez ustanowienie systemu obronnego Golden Dome; oraz
Pragnąc zatem dalej zmienić i uzupełnić Uzgodnienia Obronne, aby je wzmocnić i ugruntować ich permanentny charakter,
Niniejszym uzgadniają, co następuje:
I.
Cele
Niniejsza Umowa zmieniająca i uzupełniająca Uzgodnienia Obronne ma ułatwić Stronom podejmowanie wszelkich środków niezbędnych lub odpowiednich do szybkiego wypełniania ich odpowiednich i wspólnych obowiązków na Grenlandii, w tym do obrony obszaru Traktatu Północnoatlantyckiego, Grenlandii i kontynentu amerykańskiego, z poszanowaniem interesów i zapewnieniem korzyści dla społeczeństwa grenlandzkiego.
II.
Zaangażowanie NATO
Strony popierają silniejsze zaangażowanie NATO w Arktyce, w tym w zakresie planowania, obecności, ćwiczeń i wspólnego zbierania informacji wywiadowczych.
III.
Definicje
Dla celów niniejszej Umowy:
„Traktat Północnoatlantycki z 1949 r.” oznacza Traktat Północnoatlantycki podpisany w Waszyngtonie 4 kwietnia 1949 r.
„Umowa Obronna z 1951 r.” oznacza Umowę zawartą na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego między Królestwem Danii a Stanami Zjednoczonymi dotyczącą obrony Grenlandii, podpisaną w Kopenhadze 27 kwietnia 1951 r.
„Memorandum of Understanding z 1991 r.” oznacza Memorandum of Understanding między Królestwem Danii, w tym Rządem Home Rule Grenlandii, a Stanami Zjednoczonymi dotyczące wykorzystania obiektu lotniczego Sondrestrom, lotniska Kulusuk oraz innych spraw związanych z działalnością wojskową Stanów Zjednoczonych na Grenlandii, sporządzone w Kopenhadze 13 marca 1991 r.
„Umowa z Igaliku z 2004 r.” oznacza Umowę między Królestwem Danii, w tym Rządem Home Rule Grenlandii, a Stanami Zjednoczonymi o zmianie i uzupełnieniu Umowy Obronnej z 1951 r., w tym odnośnych późniejszych umów z nią związanych, podpisaną w Igaliku 6 sierpnia 2004 r.
„Wspólna Deklaracja z 2004 r.” oznacza Wspólną Deklarację o współpracy w zakresie środowiska na Grenlandii między Stronami wydaną 6 sierpnia 2004 r. w Igaliku.
„Noty dyplomatyczne z 2020 r.” oznaczają wymianę not dyplomatycznych między Królestwem Danii a Stanami Zjednoczonymi dotyczącą kontraktowania, z dnia 27 października 2020 r.
„Obszar Obronny” oznacza obszar na Grenlandii, na którym Stany Zjednoczone ustanawiają i/lub prowadzą bazę wojskową zgodnie z Uzgodnieniami Obronnymi.
„Uzgodnienia Obronne” oznaczają Umowę Obronną z 1951 r. wraz z późniejszymi umowami zmieniającymi i uzupełniającymi oraz związanymi z nimi uzgodnieniami o charakterze niewiążącym między Stronami, zgodnie z Załącznikiem 1.
„Ustawa o samorządzie Grenlandii” oznacza Ustawę nr 473 z dnia 12 czerwca 2009 r. o samorządzie Grenlandii.
„Stały Komitet” oznacza komitet ustanowiony na podstawie Memorandum of Understanding z 1991 r. w celu ułatwienia konsultacji i wymiany informacji w sprawach związanych z obecnością wojskową Stanów Zjednoczonych na Grenlandii.
„Szczególnie Wrażliwe Sektory lub Działalności” oznaczają sektory lub działalności uznane za szczególnie wrażliwe, w tym między innymi infrastrukturę krytyczną i wydobycie zasobów.
„Wody Terytorialne” oznaczają morze terytorialne wokół Grenlandii określone w prawie krajowym przez Królestwo Danii zgodnie z międzynarodowym prawem morza, odzwierciedlonym w Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza.
IV.
Obszary Obronne
Strony będą w najlepszy sposób wykorzystywać procedury określone w Uzgodnieniach Obronnych, w tym w Umowie Obronnej z 1951 r. i Umowie z Igaliku z 2004 r., zmienionych i uzupełnionych niniejszym, aby umożliwić następujące działania:
i. Stany Zjednoczone będą miały prawo do modernizacji i rozszerzenia swojej działalności w bazie kosmicznej Pituffik;
ii. Stany Zjednoczone będą miały prawo do ustanowienia dodatkowego Obszaru Obronnego w Narsarsuaq i Mestersvig zgodnie z zasadami i szczegółami technicznymi, które zostaną wzajemnie uzgodnione przez Strony;
iii. Stany Zjednoczone mogą ustanawiać dodatkowe obszary obronne na Grenlandii oraz wzmacniać swoje operacje lub obiekty wojskowe. Każda ze Stron może wskazać potrzebę nowego Obszaru Obronnego dla obrony obszaru Traktatu Północnoatlantyckiego, Grenlandii i kontynentu amerykańskiego. Taka Strona przedstawi propozycję opisującą lokalizację, zakres, wielkość i rodzaje działalności proponowanego Obszaru Obronnego, a także inne zasady, takie jak środki łagodzące, w tym te niezbędne do uwzględnienia Memorandum of Understanding z 1991 r. i Wspólnej Deklaracji z 2004 r. Strony niezwłocznie zbiorą się w celu przeprowadzenia konsultacji za pośrednictwem Stałego Komitetu w celu uzgodnienia szczegółów wdrożenia na podstawie wzajemnego porozumienia. Jeśli w ciągu 90 dni nie dojdzie do porozumienia na poziomie Stałego Komitetu, konsultacje zostaną podniesione do poziomu wiceministra, a następnie ministra;
iv. Stany Zjednoczone będą przyznawać wszystkie kontrakty przedsiębiorstwom handlowym na towary i usługi związane z ustanowieniem, utrzymaniem i obsługą, w tym między innymi projektami budowlanymi i demontażowymi, Obszarów Obronnych na Grenlandii źródłom grenlandzkim w maksymalnym możliwym zakresie, uwzględniając zdolności i wykonalność takich źródeł do realizacji kontraktów. W celu zabezpieczenia kontraktów dla źródeł grenlandzkich Strony zgadzają się odpowiednio zaktualizować Noty dyplomatyczne z 2020 r.
V.
Bezzałogowe instalacje wojskowe
Królestwo Danii wraz z Grenlandią rozpatrzy wnioski o ustanowienie bezzałogowych instalacji wojskowych na Grenlandii poza Obszarami Obronnymi w ramach przyspieszonych procedur zatwierdzania rządowego. Wniosek będzie zawierał propozycję opisującą lokalizację, zakres, wielkość i rodzaje działalności proponowanej bezzałogowej instalacji wojskowej, a także inne zasady, takie jak środki łagodzące, w tym te niezbędne do uwzględnienia Memorandum of Understanding z 1991 r. i Wspólnej Deklaracji z 2004 r. Art. IV(iv.) niniejszej Umowy będzie miał zastosowanie do ustanowienia, utrzymania i obsługi takich bezzałogowych instalacji wojskowych.
VI.
Dostęp wojskowy, bazowanie i przeloty Stanów Zjednoczonych
W odniesieniu do dostępu Stanów Zjednoczonych do pozostałej części terytorium Grenlandii (w tym Wód Terytorialnych) stosuje się następujące zasady:
i. W celu zapewnienia bezpiecznego i skutecznego funkcjonowania Obszarów Obronnych Stany Zjednoczone Ameryki będą miały, dla swoich publicznych statków i statków powietrznych oraz swoich sił zbrojnych i pojazdów, prawo swobodnego dostępu do Obszarów Obronnych i poruszania się między nimi przez Grenlandię, w tym Wody Terytorialne, drogą lądową, powietrzną i morską. Może to również dotyczyć bezzałogowych instalacji wojskowych, z zastrzeżeniem uzgodnienia przez Strony zasad w momencie ich ustanowienia;
ii. Statki powietrzne Stanów Zjednoczonych mogą przelatywać i lądować na dowolnym terytorium Grenlandii, w tym na Wodach Terytorialnych, a publiczne statki Stanów Zjednoczonych mogą mieć dostęp podwodny i poruszać się w obrębie Wód Terytorialnych bez ograniczeń, z wyjątkiem tych wzajemnie uzgodnionych przez Strony;
iii. Publiczne statki Stanów Zjednoczonych otrzymają dodatkowy dostęp do Wód Terytorialnych i poruszanie się w ich obrębie, uzgodniony przez Strony w danym czasie jako wymagany przez sytuację wojskową dla obrony obszaru Traktatu Północnoatlantyckiego, Grenlandii i kontynentu amerykańskiego lub w innych celach, które mogą zostać uzgodnione przez Strony.
Prawa te muszą być wykonywane w sposób szanujący społeczeństwo grenlandzkie i grenlandzki sposób życia, w tym polowanie, rybołówstwo oraz inne tradycyjne, kulturowe, historyczne i inne przyszłe działalności, w maksymalnym możliwym zakresie.
Wdrażanie niniejszego Artykułu będzie regularnie omawiane w Stałym Komitecie.
VII.
Bezpieczeństwo Obszarów Obronnych i zapobieganie szpiegostwu
Strony zgadzają się, że terytorium w pobliżu Obszaru Obronnego nie będzie wykorzystywane w żaden sposób, który zagrażałby bezpieczeństwu Obszaru Obronnego. W celu wdrożenia tego wymogu Strony zamierzają współpracować w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa Obszarów Obronnych. Stany Zjednoczone będą miały prawo zgłaszać zastrzeżenia dotyczące budowy lub zmiany użytkowania w sposób zagrażający Obszarowi Obronnemu jakiegokolwiek budynku, obiektu lub instalacji w pobliżu Obszaru Obronnego. Po takim powiadomieniu Strony wzajemnie ustalą, jakie kroki mogą być niezbędne do wyeliminowania zagrożenia.
Strony będą współpracować w celu przeciwdziałania szpiegostwu na Grenlandii. Właściwe organy Królestwa Danii będą utrzymywać bliski kontakt z właściwymi organami USA i innymi partnerami w zakresie niezbędnym do wdrożenia niniejszego Artykułu.
VIII.
Postawa obronna Królestwa Danii
Królestwo Danii wzmocniło i będzie nadal wzmacniać swoją postawę bezpieczeństwa w Arktyce poprzez kompleksowe, wielodomenowe podejście obejmujące zdolności lądowe, morskie, powietrzne i kosmiczne. Poprzez wzmocnioną obecność, ulepszony nadzór oraz zwiększoną współpracę i interoperacyjność z sojusznikami NATO Królestwo Danii będzie nadal odpowiadać na pojawiające się zagrożenia i przyczyniać się do zbiorowej stabilności i bezpieczeństwa w regionie arktycznym.
IX.
Ustanawianie załogowych lub bezzałogowych instalacji wojskowych przez państwa trzecie
Żadne państwo niebędące członkiem NATO nie będzie miało prawa do ustanawiania własnych załogowych lub bezzałogowych instalacji wojskowych na Grenlandii ani do stałej obecności sił wojskowych na Grenlandii, chyba że Strony uzgodnią inaczej.
X.
Bezpośrednie inwestycje zagraniczne i inne działalności
Mając na uwadze zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego i porządku publicznego wynikające ze zwiększonych wysiłków przeciwników na rzecz rozszerzenia wpływów i kontroli na Grenlandii, Strony zgadzają się, że państwa lub inwestorzy z państwa niebędącego członkiem NATO, partnerem NATO lub państwem członkowskim UE nie będą mieli prawa do posiadania (i) kontroli, (ii) znaczącego wpływu lub (iii) dostępu do informacji niepublicznych, które mogą stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego w Szczególnie Wrażliwych Sektorach lub Działalnościach na terytorium Grenlandii (w tym Wód Terytorialnych), chyba że Strony uzgodnią, że działalności takich państw lub inwestorów nie stanowiłyby zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego lub porządku publicznego.
Cel ten będzie zapewniany przez Grenlandię w ścisłej współpracy z organami Królestwa Danii przy stosowaniu jej obecnych lub przyszłych ustaw o screeningu inwestycji. Właściwe organy Królestwa Danii będą prowadzić bliskie konsultacje z właściwymi organami Stanów Zjednoczonych i innymi partnerami. Szczegółowe zasady tych bliskich konsultacji zostaną określone przez właściwe organy.
XI.
Permanentny charakter niniejszej Umowy
Niniejsza Umowa nie ma daty końcowej i może być zmieniana wyłącznie za wzajemną zgodą zgodnie z art. XIII Umowy Obronnej z 1951 r.
W przypadku gdy Grenlandia skorzysta z prawa do samostanowienia w celu uzyskania niepodległości, Rząd Królestwa Danii i Rząd Grenlandii wspólnie zapewnią, że niepodległe państwo grenlandzkie (i) zgodzi się pozostać w NATO, w tym poprzez złożenie wniosku o członkostwo, jeśli będzie to konieczne, oraz (ii) potwierdzająco przejmie, od daty niepodległości, wszystkie prawa i zobowiązania Królestwa Danii określone w niniejszej Umowie, w tym wszelkie umowy lub uzgodnienia wdrożeniowe między Stronami, a także Uzgodnienia Obronne.
XII.
Wejście w życie
Niniejsza Umowa wchodzi w życie w dniu noty dyplomatycznej informującej Stany Zjednoczone o zakończeniu niezbędnych procedur parlamentarnych przez Królestwo Danii wraz z Grenlandią.
Sporządzono w Nowym Jorku dnia 22 września 2026 r. w trzech egzemplarzach w językach duńskim, grenlandzkim i angielskim. W przypadku niejasności lub konfliktu między wersjami wersja w języku angielskim ma pierwszeństwo.
Dla Rządu Królestwa Danii wraz
z Rządem Grenlandii
Dla Rządu
Stanów Zjednoczonych Ameryki
_ _
Dla Rządu
Królestwa Danii
Dla Rządu
Grenlandii
Załącznik 1
Kluczowe umowy w ramach Uzgodnień Obronnych obejmują między innymi:
Umowa główna:
• Umowa z dnia 27 kwietnia 1951 r. między Rządem Królestwa Danii a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki, zawarta na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego, dotycząca obrony Grenlandii
Dodatkowe umowy i związane z nimi uzgodnienia o charakterze niewiążącym:
• Wymiana Not z dnia 31 maja 1968 r. między Królestwem Danii a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki uzupełniająca Umowę z dnia 27 kwietnia 1951 r.
• Memorandum of Understanding z dnia 13 marca 1991 r. między Rządem Królestwa Danii (w tym Rządem Home Rule Grenlandii) a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczące wykorzystania obiektu lotniczego Sondrestrom, lotniska Kulusuk oraz innych spraw związanych z działalnością wojskową Stanów Zjednoczonych na Grenlandii
• Memorandum of Understanding z dnia 20 lutego 2003 r. między Rządem Królestwa Danii (w tym Rządem Home Rule Grenlandii) a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki dotyczące obszaru Dundas
• Umowa z dnia 6 sierpnia 2004 r. między Rządem Królestwa Danii, w tym Rządem Home Rule Grenlandii, a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o zmianie i uzupełnieniu Umowy z dnia 27 kwietnia 1951 r., w tym odnośnych późniejszych umów z nią związanych
• Wspólna Deklaracja z dnia 6 sierpnia 2004 r. Rządu Królestwa Danii, w tym Rządu Home Rule Grenlandii, i Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki o współpracy gospodarczej i technicznej
• Wspólna Deklaracja z dnia 6 sierpnia 2004 r. Rządu Królestwa Danii, w tym Rządu Home Rule Grenlandii, i Rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki o współpracy w zakresie środowiska na Grenlandii
• Wspólne Oświadczenie z dnia 28 października 2020 r. o ulepszonej współpracy na Grenlandii; Wymiana Not z dnia 27 października 2020 r.; oraz Wspólny Plan współpracy USA–Grenlandia w wsparciu naszego porozumienia dotyczącego Pituffik (Thule Air Base) podpisany 28 października 2020 r.
Odnośne umowy NATO:
• Traktat Północnoatlantycki z 4 kwietnia 1949 r.
• Umowa z dnia 19 czerwca 1951 r. między Stronami Traktatu Północnoatlantyckiego dotycząca statusu ich sił („NATO-SOFA”)