W poniedziałek, 14 września 2026, Dowództwo Zamówień US Army (Army Contracting Command, ACC) z Redstone Arsenal w Alabamie, w imieniu Departamentu Obrony USA, podpisało umowę ramową o wartości 1 211 234 988 USD (4,556 mld zł) ze spółką Lockheed Martin na dostawy przeciwokrętowych pocisków balistycznych PrSM Increment 2 (Precision Strike Missile), oznaczonych jako LBASM (Land-Based Anti-Ship Missile) do osiągnięcia wczesnej zdolności operacyjnej (Early Operational Capability, EOC).
Grafika: Lockheed Martin
W ramach procedury przetargowej wystosowano jedno zapytanie ofertowe i otrzymano jedną ofertę. Miejsca realizacji prac oraz źródła finansowania będą określane dla każdego poszczególnego zamówienia wykonawczego, a przewidywany termin zakończenia realizacji kontraktu to 13 września 2031. Jest to umowa ramowa w formule IDIQ (indefinite-delivery/indefinite-quantity; nieokreślone dostawy i ilości).
Pierwszy pełny test PrSM Increment 2/LBASM odbył się 12 marca br. Wcześniej, pod koniec 2023 dowództwo DEVCOM (Combat Capabilities Development Command) z Aberdeen Proving Ground w Maryland amerykańskich Wojsk Lądowych (US Army) przetestowało kluczowy element nowej wersji pocisku, czyli głowicy samonaprowadzającej, pracującej w wielu trybach, która będzie w stanie razić cele ruchome.
System złożony jest z układu pasywnej lokacji i czujnika elektrooptycznego pracującego w podczerwieni, ze wspomaganiem klasycznego układu GPS/INS. Pierwszy układ miałby być używany w terminalnej fazie lotu podczas dyskryminacji celów do porażenia, a przez większość lotu korygować go klasycznie jak PrSM Increment 1.
Prace nad tą wersją skupiają się obecnie na jej zastosowaniu jako pocisku przeciwokrętowego, choć potencjalnie można będzie ją wykorzystać przeciwko innym celom. Warto dodać, że US Army testowała PrSM Increment 1 przeciwko ruchomemu celowi morskiemu w czerwcu 2024 podczas epizodu SINKEX ćwiczenia Valiant Shield 24.
Zastosowanie układu pasywnej lokacji wynika z faktu, iż główne cele, czyli okręty nawodne, używają znacznej liczby systemów radiolokacyjnych, które generują sygnały elektromagnetyczne. Układ ma za zadanie wykrywanie i namierzanie źródeł tychże sygnałów, podczas gdy czujnik podczerwieni wspomaga naprowadzanie na sygnatury cieplne generowane przez okręty.
Poza tym taka kombinacja naprowadzania pocisku w terminalnej fazie lotu uczyniłaby go bardzo odpornym na zakłócenia systemami walki radioelektronicznej (WRE) przeciwnika, zamontowanymi np. na rzeczonych okrętach. Praca głowicy w wielu trybach (multi-mode) pozwali również na synergię danych potrzebnych do porażenia celu, zwiększając jego precyzję, nawet w przypadku celu ruchomego, jakim niewątpliwie jest okręt nawodny. Kolejnym atutem jest wyższa prędkość przelotowa pocisku balistycznego w porównaniu z klasycznym pociskiem przeciwokrętowym, co czyni go szczególnie trudnym do obrony.
Oprócz tego, układ pasywnej lokacji może pozwolić na zastosowanie pocisku LBASM/PrSM Increment 2 jako broni przeciwradiolokacyjnej do rażenia radarów, węzłów komunikacyjnych lub innych typów emiterów sygnałów elektromagnetycznych.
Podsumowując, LBASM/PrSM Increment 2 będzie przeciwokrętowym pociskiem balistycznym klasy ASBM (Anti-Ship Ballistic Missile), które jednak są wyposażone w głowicę bojową typu MaRV (Maneuvering Reentry Vehicle), która w końcowej fazie lotu jest zdolna do wykonywania w atmosferze kontrolowanych manewrów i aktywnego naprowadzania się na cel.
Tymczasem, 23 czerwca br. te samo dowództwo ACC z Redstone Arsenal podpisało umowę ramową o maksymalnej wartości 8 402 489 648 USD (wówczas 31,651 mld zł) na produkcję seryjną pocisków w wersji PrSM Increment 1. Porozumienie w tej sprawie ogłoszono 25 marca. Z kolei 7 lipca plan zakupu tych pocisków ogłosiło Ministerstwo Obrony Wielkiej Brytanii.
Jednocześnie trwają prace nad wariantem PrSM Increment 4, który otrzyma oddzielne oznaczenie LRMF, o zasięgu do 1000 km (wcześniej znanym jako PrSM-ER od Extended Range) oraz testowano strzelanie z prototypu bezzałogowej, autonomicznej wyrzutni rakiet AML. Pociski PrSM Increment 1 trafiły dotąd na eksport tylko do Australii, która niedawno zatwierdziła pozyskanie również omawianych Increment 2.
AKTUALIZACJA
W poniedziałek, 21 września, spółka Lockheed Martin potwierdziła zawarcie umowy ramowej na PrSM Inc 2, informując również, iż w sierpniu przeprowadzono drugi test w locie z wyrzutni systemu M142 HIMARS, integrując rozwiązania układu naprowadzania spółki Strigo. Kolejne próby zaplanowano na 2027.
Przyznanie tego kontraktu stanowi istotny krok w procesie dostarczania wojsku systemu PrSM w wariancie Increment 2 – powiedział Dave Griser, wiceprezes działu Precision Fires Launchers and Missile w Lockheed Martin. Jesteśmy gotowi przejść z fazy prób w locie do produkcji i zapewnić US Army rozszerzone zdolności w zakresie precyzyjnego rażenia celów na dalekich dystansach.
Lockheed Martin rozpocznie produkcję wstępnej partii pocisków PrSM w wariancie Increment 2, kontynuując jednocześnie próby w locie oraz prace nad dopracowaniem systemu. Spółka jest przygotowana do zwiększenia skali produkcji w miarę jak US Army będą przechodzić do realizacji większych zamówień na pociski w tym wariancie.
.@LockheedMartin completes additional PrSM Increment 2 flight test – a HIMARS launch that engaged a maritime target. PrSM Inc. 2 also just secured a $1.2 B IDIQ contract to begin production, advancing the Army’s long‑range precision fires capability. Click below ⬇️:
— Lockheed Martin News (@LMNews) September 21, 2026
Czytaj także: