W czwartek, 5 marca 2026, w późnych godzinach wieczornych Polska Agencja Kosmiczna POLSA przekazała informację Centrum Operacyjnego SSA POLSA, że obiekt Kosmos-1812 o masie 1585 kg (NORAD: 17295, COSPAR: 1987-003A), wyniesiony w 14 stycznia 1987 z kosmodromu w Plesiecku, ponownie wchodzi w atmosferę ziemską. Na podstawie aktualnych informacji o położeniu orbitalnym, oszacowano wejście obiektu w atmosferę Ziemi pomiędzy 00:06 a 07:22 czasu polskiego (w chwili publikacji artykułu brak aktualizacji – przyp. red.).
Grafiki: POLSA
Ze względu na nachylenie orbity tego obiektu (82.46st) trajektoria jego lotu przebiega m.in. nad znaczną częścią Europy, w tym Polski.
Nominalny punkt wejścia w atmosferę (środek okna niepewności) szacowany jest obecnie na 2026-03-06 04:14 czasu polskiego +/- 04:08 godz. nad Afryką i może ulec zmianie.
Okno niepewności zawiera przelot obiektu nad terytorium Polski pomiędzy 2026-03-06 02:53:14 a 2026-03-06 02:54:28 czasu polskiego.
Ze względu na szacowaną masę oraz nieznaną konstrukcję obiektu zwracamy uwagę, że może on nie ulec całkowitemu spaleniu w atmosferze Ziemi.
Agencje rządowe i służby są na bieżąco informowane wg obowiązujących porozumień i procedur operacyjnych. Prosimy śledzić oficjalne komunikaty.
Polska Agencja Kosmiczna POLSA
Kosmos 1812 to oznaczenie wojskowego satelity ELINT typu Celina-D, który znajduje się na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO) – polarnej, kołowej – o inklinacji 82,5°, perygeum około 204 km, apogeum około 215 km oraz okresie orbitalnym około 88,5 minuty. Jednak orbita jest niska i satelita stopniowo obniża się, co sugeruje możliwe rychłe wejście w atmosferę, zgodnie z komunikatem POLSA.
Celina-D został zaprojektowany przez radzieckie Biuro Projektowe Jużnoje (obecnie funkcjonujące w Ukrainie jako Biuro Konstrukcyjne Piwdenne, imienia Michaiła Jangiela (OKB-586) z siedzibą w Dnieprze). Satelita zajmował się zbieraniem danych wywiadowczych dotyczących sygnałów radiowych i radarowych, w ramach radzieckiego, a następnie rosyjskiego programu wojskowego.
Początkowo program Celina był podzielony na dwie grupy satelitów: Celina-O (od Przeglądowy) i Celona-D (od Szczegółowy), a od około 1980 rozpoczęto wdrażanie zintegrowanych satelitów Celina-P. Głównym celem systemu był rozpoznanie radioelektroniczne wrogich stacji radiolokacyjnych. Łącznie wystrzelono 130 satelitów programu Celina.
Satelity Celina-O były wystrzeliwane za pomocą rakiet nośnych Kosmos-3M w latach 1967-1982, natomiast
Celina-D wykorzystywały rakiety Wostok-2M, a później Cyklon-3 i były wynoszone w latach 1970-1992.
Cztery zmodernizowane satelity Celina-D, nazywane też Celina-R, zostały również wystrzelone z wykorzystaniem rakiety Cyklon-3 w latach 1986-1993.
Satelity drugiej serii Celina-2 zostały pierwotnie zaprojektowane do wystrzelenia za pomocą rakiet nośnych Zenit-2, jednak w pierwszych dwóch startach wykorzystano większe rakiety Proton-K/DM-2, ponieważ Zenit był wciąż w fazie rozwoju. Trafiały na orbitę w latach 1984-2004.
Jeśli chodzi konkretnie o satelitę Kosmos 1812 to data dezaktywacji nie jest znana publicznie, z uwagi na wojskowy charakter programu, ale satelity typy Celina-D miały zaprojektowany czas życia na około 6 miesięcy. Całą konstelację Celina-D stopniowo wyłączono do 1994, gdy zastąpiono go ulepszoną wersją Celina-2.
Warto dodać, że w listopadzie 2021 Rosjanie zniszczyli innego satelitę serii Celina-D, Kosmos-1408, za pomocą rakiety antysatelitarnej, co stworzyło wówczas zagrożenie dla Międzynarodowej Stacji Kosmicznej ISS.