Od wykrycia do neutralizacji: budowa zintegrowanej odpowiedzi na zagrożenie ze strony dronów

Wyzwanie przy zwalczaniu bezzałogowców polega nie tylko na tym, jak zatrzymać drona, ale również na tym, jak odpowiednio szybko połączyć sensory, systemy dowodzenia i kierowania oraz efektory, aby umożliwić skuteczną reakcję. Rosnące wykorzystanie tanich bezzałogowych statków powietrznych (UAS) w dużych liczbach wywiera również presję na ekonomikę obrony. Systemy obronne muszą być zdolne do prowadzenia wielokrotnych przechwyceń bez ponoszenia nieproporcjonalnie wysokich kosztów za każdy zneutralizowany cel.

System EOS łączy te elementy w ramach zintegrowanej architektury obejmującej system dowodzenia i kierowania wspierany przez sztuczną inteligencję, efektory kinetyczne oraz technologię laserów wysokoenergetycznych. NiDAR zapewnia warstwę analizy danych i integracji, natomiast efektory Slinger i Apollo oferują różne warianty kinetycznej neutralizacji celu.

System MARSS integruje pracę systemów wykrywania i zwalczania bezzałogowców

Wykrywanie może opierać się na radarach, sensorach optoelektronicznych, monitorowaniu częstotliwości radiowych (RF) oraz innych źródłach. Kluczowe znaczenie ma połączenie tych danych w spójny obraz sytuacji operacyjnej oraz powiązanie tych informacji z dostępnymi środkami przeciwdziałania.

NiDAR CUAS, przetworzony przez MARSS, integruje te funkcje, łącząc sensory, system dowodzenia i kierowania oraz środki przeciwdziałania. MARSS jest obecnie częścią systemu EOS, zapewniając warstwę oprogramowania oraz dowodzenia i kierowania, która integruje efektory EOS-a w ramach szerszego systemu.

Architektura niezależna od rodzaju sensora umożliwia integrację różnych technologii czujników w zależności od środowiska operacyjnego. Uczenie maszynowe wspiera klasyfikację zagrożeń i analizę zachowania obiektów, a także automatyczne śledzenie i przekazywanie śledzonego celu pomiędzy kamerami.

NiDAR może śledzić w czasie rzeczywistym ponad 1000 obiektów, w tym własne środki. System łączy ten obraz sytuacji operacyjnej z dostępnymi środkami przeciwdziałania, wspierając dobór odpowiedniej reakcji zależnie od rodzaju celu.

Żaden pojedynczy efektor nie jest w stanie przeciwdziałać wszystkim rodzajom zagrożeń ze strony bezzałogowców.

Moduł uzbrojenia Slinger wyposażony w armatę kalibru 30 × 113 mm

Systemy kinetyczne zapewniają możliwość fizycznego niszczenia celów. Broń wykorzystująca lasery wysokoenergetyczne dodatkowo umożliwia szybkie i wielokrotne zwalczanie celów, przy czym liczba możliwych do wykonania przechwyceń zależy przede wszystkim od dostępnego źródła zasilania.

Slinger został zaprojektowany specjalnie z myślą o działaniach C-UAS i łączy precyzyjne śledzenie celów z armatą kalibru 30 × 113 mm oraz specjalistyczną amunicją z zapalnikiem zbliżeniowym.

System może śledzić i zwalczać poruszające się drony na odległościach przekraczających 800 m. Ważący mniej niż 400 kg i w pełni stabilizowany do prowadzenia działań w ruchu Slinger może być instalowany na pojazdach wojskowych lub komercyjnych, a także rozmieszczany na stanowiskach stacjonarnych.

Może działać samodzielnie lub współpracować ze scentralizowanym systemem dowodzenia i kierowania. Slinger może wykorzystywać różne typy amunicji, a także zwalczać cele naziemne na odległościach do 2000 m.

Wraz ze wzrostem liczby nadlatujących bezzałogowców coraz większego znaczenia nabiera jednak tempo zwalczania celów, liczba dostępnych efektorów oraz koszt pojedynczego przechwycenia.

Apollo to opracowana przez EOS broń wykorzystująca laser wysokoenergetyczny, przeznaczona do ochrony infrastruktury krytycznej przed pojedynczymi bezzałogowcami oraz ich rojami.

Apollo pracuje z regulowaną mocą od 50 do 150 kW i został zaprojektowany do neutralizacji UAS grup 1–3. W przypadku UAS grupy 1 może neutralizować ponad 20 celów na minutę.

Przy wykorzystaniu własnego źródła zasilania Apollo zapewnia możliwość zneutralizowania ponad 200 celów. Po podłączeniu do zewnętrznego źródła energii elektrycznej liczba możliwych przechwyceń jest nieograniczona. Pozwala to operatorom reagować na dużą liczbę bezzałogowców bez konieczności zużywania konwencjonalnej amunicji do zwalczania każdego celu.

Apollo jest uzupełnieniem systemów kinetycznych, a nie środkiem do ich zastąpienia. Może działać samodzielnie lub wspólnie z efektorami kinetycznymi.

Głowica z laserem o regulowanej mocy od 50 do 150 kW, zaprojektowanym do neutralizacji bsp
Zdjęcia: EOS Defence Systems

Zdolności przeciwdronowe muszą również nadążać za zmianami w technologii bezzałogowców, poziomie ich autonomii oraz stosowanej taktyce.

Stała konfiguracja sensorów i efektorów, w miarę ewolucji zagrożenia, może z czasem stać się ograniczeniem. Możliwość włączania różnych technologii zapewnia operatorom większą elastyczność i pozwala dostosowywać system do zmieniających się warunków. Niezależna od rodzaju sensora architektura NiDAR umożliwia integrację nowych sensorów i środków przeciwdziałania odpowiednio do zagrożenia i charakteru misji.

Możliwości te wykraczają poza systemy Slinger i Apollo. Z NiDAR mogą być integrowane również inne efektory, w tym technologie autonomicznych dronów przechwytujących. Dla europejskich sił zbrojnych taka elastyczność ma znaczenie w szerokim zakresie środowisk operacyjnych. Ostatnie konflikty pokazały duże znaczenie wykorzystania bezzałogowców do obserwacji, wskazywania celów i prowadzenia ataków, a także tempo, w jakim mogą zmieniać się zarówno same platformy, jak i stosowana taktyka.

Rosnące wymagania przeciwdziałania bezzałogowcom obejmują zarówno ochronę rozmieszczonych sił, jak i obronę baz, stanowisk dowodzenia, infrastruktury logistycznej oraz innych obiektów o kluczowym znaczeniu. Nowe zdolności C-UAS muszą również współpracować z istniejącymi strukturami dowodzenia i kierowania oraz obrony powietrznej.

System zwalczania bezzałogowców w coraz mniejszym stopniu sprowadza się do wyboru pojedynczego systemu przeznaczonego do zwalczania określonego rodzaju drona, a w coraz większym do budowy zintegrowanej zdolności, która może reagować na różne zagrożenia, o różnej skali i w różnych środowiskach operacyjnych. Wraz z dalszą ewolucją zagrożeń zdolność do adaptacji będzie równie istotna jak możliwości systemów wdrażanych obecnie.

Współpraca reklamowa