Podczas zaplanowanej na 20-24 lipca br. wystawie Farnborough International Airshow 2026 w Wielkiej Brytanii, amerykańska spółka Anduril Industries ujawniła koncepcję autonomicznego zmiennowirnikowca Thunder w wersji bojowej i transportowej.
Zdjęcia: Anduril Industries
Rozpowszechnienie dronów w wojnie lądowej doprowadziło do impasu w walce manewrowej, podnosząc znaczne straty zarówno w ludziach, jak i sprzęcie wojskowym. Śmigłowce szturmowe i ich załogi, od dawna będące podstawą sił manewrowych, są coraz bardziej narażone na ryzyko ze względu na połączenie amunicji krążącej, taniej obrony przeciwlotniczej i wszechobecnych platform rozpoznawczych, które uczyniły strefę bliskiej powierzchni jednym z najbardziej śmiercionośnych miejsc na polu walki.
W tej strefie śmierci, w której główną rolę odgrywają bezzałogowce, prowadzenie manewrów opiera się na zdolności wykorzystania słabości przeciwnika poprzez takie zasady, jak szybkość, zwinność, zasięg i decydująca masa. Żaden z tych atrybutów sam w sobie nie wystarcza. Zamiast tego, to połączenie i koordynacja tych elementów pozwala na zadanie decydujących ciosów, które umożliwiają siłom sojuszniczym manewrowanie do pozycji zapewniającej przewagę. Wszystkie te czynniki wskazują na nową rzeczywistość manewrów: taką, która musi być napędzana przez autonomiczną technologię w lotnictwie szturmowym.
Dlatego spółka Anduril Industries zaprezentowała dziś swoją odpowiedź na te zmieniające się warunki: Thunder, autonomiczny śmigłowiec szturmowy kategorii Group 5, zaprojektowany specjalnie w celu zwielokrotnienia siły bojowej i zwiększenia przeżywalności obecnych i przyszłych generacji załogowych śmigłowców szturmowych i wielozadaniowych. Thunder jest wyposażony w przestrzeń ładunkową i otwartą architekturę niezbędną do zapewnienia imponujących efektów w każdej misji, zaprojektowany z myślą o przeżywalności, prędkości i zasięgu krytycznym dla walki na głębokim zapleczu, a także zbudowany na sprawdzonej w locie autonomii, która umożliwia wydajną współpracę z jednostkami załogowymi.
Thunder został zaprojektowany specjalnie z myślą o nowej geometrii manewrów na polu walki, gdzie ogień dalekiego zasięgu, sporne strefy lądowania i rozległe teatry działań odsuwają lotnictwo szturmowe od pola walki. Konfiguracja zmiennowirnikowca Thunder łączy zdolność pionowego startu i lądowania (VTOL) z efektywną prędkością przelotową umożliwiając operacje niezależne od pasa startowego z trudno dostępnych miejsc, bez ograniczeń zasięgu tradycyjnych wiropłatów.
Thunder to wojskowa wersja platformy o podwójnym zastosowaniu (dual-use), opracowana wspólnie ze spółką Archer Aviation, która wprowadza szybką innowację komercyjnego sektora VTOL w zakresie napędu elektrycznego i konstrukcji wirnika bezpośrednio do sektora obronnego. Szeregowy hybrydowo-elektryczny układ napędowy pozwoli Thunder osiągnąć znaczny zasięg i długotrwałość lotu, zachowując jednocześnie precyzję niezbędną do optymalizacji mocy w pełnym zakresie warunków lotu. Jednocześnie konstrukcja OSTR (Optimum-Speed Tiltrotors) umożliwia zmianę obrotów wirnika, aby utrzymać wydajność w różnych trybach lotu, zmniejszając zapotrzebowanie na moc i zużycie paliwa w locie oraz minimalizując sygnaturę akustyczną, co zwiększa przeżywalność podczas lotu na małej wysokości.
Konfiguracja z odchylanym wirnikiem, szeregowy hybrydowo-elektryczny układ napędowy i technologia wirnika OSTR zapewnią Thunder zasięg niezbędny do samodzielnego działania w głębi terytorium przeciwnika. Alternatywnie, Thunder może zostać zdemontowany do standardowego kontenera transportowego ISO i przetransportowany drogą lotniczą, drogową, kolejową lub morską w rejon działań.
Anduril skonfigurował Thunder tak, aby zapewniał przystępne cenowo zdolności bojowe do najgłębiej położonych, najsilniej bronionych części pola walki. Niezależnie od tego, czy statek powietrzny jest potrzebny jako nosiciel pocisków rakietowych, statek-matka z wystrzeliwanymi z powietrza dronami wielozadaniowymi ALE ALE (Air-Launched Effects), morski zmiennowirnikowiec patrolowy, czy platforma logistyczna, Thunder oferuje ładowność i elastyczność niezbędne do wykonywania wielu zadań.
Modułowe wewnętrzne komory ładunkowe głównego i przedniego modułu umożliwiają Thunder przenoszenie kombinacji precyzyjnej amunicji, odpalanych z powietrza dronów ALE, rakiet, ładunków walki radioelektronicznej (WRE), systemów ochrony sił przeciw bezzałogowym statkom powietrznym oraz ładunków, a także jest przystosowany do szybkiej integracji z przyszłymi systemami misji. Na przykład, główny moduł ładunkowy Thunder można skonfigurować do przenoszenia 10 pocisków powietrze-ziemia (np. Hellfire, JAGM, Barracuda-100M), 16 dronów ALE (np. Altius-600) lub 76 rakiet niekierowanych Hydra 70 kal. 70 mm, plus dodatkowo 12 dronów przechwytujących do zwalczania innych bsl w przednim module ładunkowym.
Działając w roju, zespół zmiennowirnikowców Thunder, kontrolowanych przez jedną platformą załogową, dowódcy mogą osiągnąć skokową zmianę siły bojowej, która umożliwia formacjom zwalczanie większej liczby celów, dłuższe prowadzenie operacji i utrzymywanie załóg z dala od najgroźniejszych zagrożeń. Integrując np. trzy Thunder z każdym śmigłowcem AH-64E Apache Gaurdian, Brygada Lotnictwa Bojowego osiągnie trzykrotny wzrost dostępnej amunicji bez narażania dodatkowych pilotów na niebezpieczeństwo, a wszystko to za ułamek kosztów podobnej wielkości formacji śmigłowców wyłącznie załogowych.
Jest to jednak możliwe tylko wtedy, gdy platforma, która ją zapewnia, jest możliwa do wyprodukowania w dużej liczbie i przystępna cenowo. Wspólna baza podwójnego zastosowania Thunder napędza efekt skali, zwiększony popyt i szerokie łańcuchy dostaw, które są kluczowe dla obniżenia kosztów i minimalizacji ryzyka na drodze do produkcji na dużą skalę.
Zalety, jakie Thunder wnosi na pole walki, wykraczają poza jego wyposażenie – są one również definiowane przez centralne znaczenie oprogramowania i autonomii w jego działaniu. Oprogramowanie kratowej sieci łączności i transmisji danych Lattice zapewnia zaufane, sprawdzone w locie zachowania formacji, zarządzanie separacją i logikę lotu, niezbędne, aby Thunder pozostał użyteczny, przewidywalny i bezpieczny w pobliżu załogowych statków powietrznych. Przekładając intencje operatora na zaufaną trasę, czas, zadania i decyzje, uwzględniającą prędkość statku powietrznego, Lattice eliminuje potrzebę sterowania Thunderem za pomocą drążka sterowego i steru kierunku, umożliwiając pilotom skupienie się na najważniejszych decyzjach.
Ta funkcja jest szczególnie ważna w obliczu przyszłości lotnictwa szturmowego. Teren, przeszkody, zagrożenia i zdegradowane warunki wizualne sprawiają, że operacje wykonywane z dużą prędkością i na małej wysokości przez śmigłowce szturmowe są wyjątkowo złożone – zarówno dla platformy załogowej, jak i autonomicznej. Anduril jednak od samego początku projektował Thundera specjalnie z myślą o tym zadaniu. Dzięki zaawansowanej percepcji śmigłowców pokładowych, autonomii pojazdów i sprawdzonemu w locie oprogramowaniu do autonomicznej współpracy, Thunder może manewrować w formacji, udostępniać dane w czasie rzeczywistym, koordynować ataki i reagować na intencje pilotów jako Lojalny Skrzydłowy (Loyal Wingman), który może nadążać za pilotami, bronić ich i wspierać w najbardziej zatłoczonej przestrzeni powietrznej na polu walki.
Możliwość widzenia i podejmowania decyzji z prędkością maszyny pozwala Thunder wykonywać misje blisko powierzchni w szybkim tempie. Multimodalny stos percepcji uczenia maszynowego i zestaw czujników Thundera łączą pasywne i selektywne aktywne czujniki z pokładowym systemem widzenia komputerowego, danymi mapowymi i obliczeniami brzegowymi, umożliwiając Thunder ciągłe wykrywanie, klasyfikowanie i śledzenie terenu, przeszkód i zagrożeń. Dane z czujników dostarczają danych wejściowych niezbędnych do nawigacji wizualnej, pozycjonowania zliczeniowego (INS) i mapowania ukształtowania terenu, co pozwala Thunder utrzymać kurs w przypadku pogorszenia lub utraty łączności z systemem nawigacji satelitarnej GPS GNSS, widocznością i łącznością.
Lattice zwiększa świadomość sytuacyjną każdej platformy na polu walki, łącząc dane z czujników, zagrożeń i misji z każdej platformy, aby generować wspólny, taktyczny obraz operacyjny dla całej formacji. Oprogramowanie gwarantuje nie tylko, że Thunder jest w stanie wykonywać swoją misję, ale także, że faktycznie zwiększa efektywność każdej platformy wokół siebie.
Spółki Anduril, Archer i zespół partnerów branżowych pracują nad rozwojem Thunder, wykorzystując sprawdzone technologie, aby przyspieszyć rozwój i zminimalizować ryzyko związane z wydajnością. Anduril wykonał już wiele lotów testowych z pełnowymiarowymi zastępczymi statkami powietrznymi (surogatami). Pierwszy lot prototypu Thunder planowany jest na 2027.
Warto dodać, że zaprezentowano również wariant transportowy Archer Halo dla lotnictwa cywilnego.
— Anduril Industries (@anduriltech) July 20, 2026
A new class of vertical lift aircraft: Autonomous. Affordable. High payload. Long range.
Built from the ground up with our partners at @anduriltech. pic.twitter.com/HSXK9tFjd0
— Archer (@flyarcher) July 20, 2026
Thunder. The New Era of Attack Aviation. pic.twitter.com/cEGLBkwgRt
— Anduril Industries (@anduriltech) July 20, 2026
Anduril Thunder for defense. Archer Halo for commercial.
Same clean-sheet autonomous, hybrid-electric VTOL platform, built with @anduriltech to serve two different domains.
Halo is designed for an array of uncrewed commercial missions across search & rescue, logistics,… pic.twitter.com/pNJeV0ev0U
— Archer (@flyarcher) July 22, 2026